Britt blogger fra eit sykeleie

Eg skulle over til Elverum sykehus.  Eg vart overført til eit anna rom, og møtte henne som hadde dotte 16 meter ned ei rulletrapp. Ho hadde vondt, og måtte flytte frå leiligheit og til  omsorgsbolig. Ho var alt i ferd med å selje. Eg vandra i gangane, og drakk vatn, for eg ville ikkje å få hjerteflimmer på nytt. På gangen fekk eg vite at ambulansen skulle kjøre om Kongsvinger til Elverum, for det var ein pasient som skulle dit. AMK på Gjøvik som dirigerte ambulansetrafikken i Hedmark og Oppland fann ut at ein omveg på ein og ein halv time var greit for ein nyoperert hjartepasient, så dermed fekk eg sightseeing Hedmark rundt. Ambulansepersonellet henta meg på avdelinga, eg vart spent fast og rulla ned til bilen, og der var allereide medpasasjeren på plass. Så låg me der fastspende både over bringa og mellom beina, med dyne over oss og ambulansepersonell ved sida. Bilen rulla avgarde sørover mot Kongsvinger. Ho som skulle til Kongsvinger verka litt sur, så eg kunne ikkje dy...

Nattevaktene gjorde eit formidabelt arbeid. Den første natta var det kritisk for meg, og eg var kobla til pacemaker fordi hjarta slo for få slag i minuttet. Eg syntest eg høyrde oppmuntrande tilrop frå nattevakta heile tida. Med navn, for å vere sikker på at eg skjøna at det var meg det galdt. Andre natta sette han på eit apparat som skulle varsle om hjartefunksjonen. Uheldigvis slutta mekanismen å fungere etterat han gjekk ut, så i staden høyrde eg den momotone lyden kvart 30 sekund frå 4 morgon til 7.30. Kanhenda hjelpte det på hjartefunksjonen og, for eg  hadde ikkje pacemaker den natta. Eg drakk mykje, og fekk beskjed om det, fordi eg hadde hjerteflimmer. I tillegg fekk eg vanndrivande. "8 liter har du tissa i natt, " sa vakta om morgonen. Eg visste ikkje om eg skulle vera kry eller ikkje. Men dagen etter var kateteret fjerna. Natta deretter kobla han oksygentilførselen feil, så eg var våt på skjortekragen då eg skulle opp eit naudsynt ærend om natta. Først skjøna eg i...

Morgonen kom. Eg vart trilla til operasjonssalen, låg nokre minutt og venta før eg kom inn. så rulla eg meg over på ei anna seng, og meir hugsar eg ikkje. Då eg vakna opp att låg eg på ei seng med blått treksel rundt, og ein pasient i eit anna rom ved sida av. Denne pasienten hadde slått seg heilt vrang, og ville korkje ha medisinar eller noko, og pleiaren jobba intens for å få vedkommande til å samarbeide. Og her låg eg, full av livsvilje og samarbeidsvilje, og ville ikkje noko anna enn å leva! Til slutt brast det for meg: " Hvis ho vil dø, så la henne få det, men kan eg få litt vatn?" Noko eg fekk. Men det illustrerar at ein er seg sjøl nærast i ein krisesituasjon.  Etterkvart roa situasjonen seg. Ho fekk besøk av slekt, og bestemte seg for å leva ho og. Mannen min og sonen min  kom på besøk, og det var uendeleg godt å  sjå dei og prate med dei. Vite at eg levde og at det såg ut til å gå framover. Kor lenge dei to var der, veit eg ikkje, men det var fantastisk godt å ...

 Sonen vår fekk velferdspermisjon, og sidan han kunne kjøre i by, så kom han og mannen min innover til Oslo to gonger i ventetida. Det var godt å ha dei på besøk, sitje og prate, drikke kaffi og roe ned. Fysioterapeuten kom og snakka om kor viktig det var å vere i aktivitet etter operasjonen, og anbefalte å bruke preikestol i gangane. Ho gav meg ei lita fløyte som skulle hjelpe på pusten, der ein pusta inn, og så møtte ein motstand når ein pusta ut. Det såg nokså kjedeleg ut, men det viste seg at det var eit nyttig hjelpemiddel. Kirurgen kom, og tok oss med inn på eit samtalerom som viste seg å vere kombinert dusj, toalett og samtalerom. Dusj og toalett til høgre, samtalerom med plass til 3 beint fram. Ikkje alle fasilitetar var like fasjonable, for å sei  det slik. Kirurgen hadde med eit kladdepapir, og fortel at det sannsynlegvis blir fire buypass, der det eine er i ei av hovedpulsårene. Han kjem til å bruke ei vene frå foten, og ser fort på venstre foten, og finn han ...

Så gjekk vi og steig i gangane, vi som venta på eit eller anna inngrep. Me stellte oss sjøl, men blodtrykk, blodprøvar, temperatur og vekt vart registrert morgon etter morgon. Blodtrykket hadde eg inntrykk av at sjukepleiarane brukte som tidtrøyte når dei ikkje hadde noko anna å gjera. Det var ofte du fekk målt blodtrykket! Kantina var sjølbetjent, med 2 brødskiver innpakka i plast, porsjonspakker av smør og pålegg, mjølk, juice kaffe og te. Du henta deg det du ville ha, tok det med på rommet eller sette deg ved eit av dei 4 borda med plass til 6 på kvart. Middagen var "Fjordland light", 8-10 rettar å velgje mellom, som ein varma i mikroomn på nokre minuttar. Tid stod på pakningen, så her var det vanskeleg å gjere feil. Næringsrik mat med mykje grønnsaker . Du kunne til og med få dessert, små beger med sjokoladepudding, karamellpudding eller fromasj.  Frukt fann ein i små dessertskåler midt på dagen, så ein fekk det ein trong. Redde forskremde i andletet, tydeleg kasta in...

 Dette var det eg fann ut om bypassoperasjon av hjertet: "Ved alvorlige eller omfattende forsnevringer eller tilstopninger, kan en hjerteoperasjon være aktuell. Ved operasjon av hjertes kransårer benyttes først og fremst det såkalte forbipasseringsprinsippet. En ny åre leder blodet forbi forsnevringen slik at hjertemuskelen får ny blodtilførsel. Til dette brukes en arterie på innsiden av brystveggen og eller vener fra leggen." ( hjerteklinikkene Feiring). Vidare leste eg at inngrepet tok 3 til 5 timar, og at den eine timen var pasienten tilkobla ei hjertelungemaskin forat kirurgen skulle kunne arbeide mest mulig i ro."Under deler av operasjonen er du koblet til en som sørger for å tilføre blodet ditt oksygen og pumpe det rundt i kroppen din mens hjertet ditt er stanset slik at kirurgen kan jobbe i ro og fred. Selve operasjonen varer normalt en times tid, men du ligger på operasjonsbordet i to til fire timer for innledning og avslutning av operasjon og for å sikre at ...

Så låg eg der , på intensiven på Ullevål.  4 avlukke med blå fortrekksgardin, ei seng og eit nattbord, nattlampe og uttak for mobilladar.  Han til venstre for meg, litt oppi åra, hadde måka snø. Ho tvers over meg kom med helikopter fra Bodø. Pacemakern hadde slått seg vrang, og ho måtte ha ny. Og eg hadde blitt utblokka, og venta på neste trekk. Toalettet var i gangen, og vi smilte bleikt til kvarandre etterkvart som vi trengte å sleppe ut litt veske. Etter diverse blodprøvar, litt kveldsmat og nyorientering, kjem det inn ein med eit skanneapparat. Eg får beskjed om å legge meg på sida, og han undersøker, flyttar skannehode og undersøker igjen. Eg skal puste og halde pusten, snu meg litt og puste igjen. Han trykker og klikkar, og det er tydeleg at hjartet får si undesøking, sekund for sekund. Etter 20 minuttar seier han takk for seg, seier at det er ikkje sikkert legane vil ha det han har gjort i det heile, og tek nye prøvar, men nå har han gjort sitt. Eg takkar, og han fo...

Det er tid til å skrive for å gjere seg ferdig med det som hendte, og kose seg med å setje ord på hendingar. Dette er ein subjektiv blogg, frå synstaden til ei som går frå sjuk til frisk, og ein hyllest til norsk helsevesen som fungerer når du treng det. Dessutan er det eit skråblikk på noko som oppleves annleis frå sjukesenga enn i ståande stilling. Verda mi er snill og sola går opp over alle. Eg verka i brystet, det gav seg og kom att heile helga. Natt til tirsdag slo verken til før fullt, så i 5tida på morgonen hadde eg skrive testamente og oppgjeve Facebookkodane til næraste pårørande . Eg hadde ikkje lyst til å reise til legevakta i innfluensatider, men då Gunnar stod opp bad han før meg. Eg ringde fastlegen, og ho bad meg kome med ein gong  EKG før eg var innafor døra, og rett til Elverum sjukehus i det verste snøføret på denne sida av jul.Min trufaste som og har bakgrunn som ambulansesjåfør, køyrde, og nokre unge spirevippar som eg ikkje trudde hadde tatt artium ein gong,...