Britt blogger fra eit sykeleie

No går opphaldet mot slutten. Det er varmt på Gardemoen, og dei grøne plantane som er sett ned for å gjere det triveleg, tørkar ut. Alle nyplanta tre har fått grøn plastsekk, og det kjem jevnleg folk med vasstank for å vatne.  Spredarane går for fullt for å berge nykomarane, som det er mange av, men det er også ein del brune flekkar å sjå. Men kjem det regn, vert det fint og frodig innimellom steinørkenen. Det er eit stasleg annlegg, og eit vakkert bygg for dei som likar funksjonalisme. Huset er bygd kring to atrium, eit med tak over, og eit utan. Det har 4 og dels 5 etasjar, med plass til både hjarte- og lungesjuke, ettersom Glittre sanatorium også er lagt hit. Det er undersøkingsrom og behandlingsrom av ulike slag, kontor for ansatte, mange treningsrom og undervisningsrom. Det er pasientrom og hotellrom her, slik at pårørande kan være her kortare eller lengre tid. No har me  fått ansvaret lagt på eigne skuldre, skrive om korleis vi vil leggje opp livet vårt når me kjem h...

No er det ikkje så mykje nytt å fortelje frå trenings- og undervisningsfronten. Me trenar to faste økter kvar dag, og ei tredje er frivillig.  Måndag hadde me uteaktivitet, og dei tøffaste av oss gjekk fram og tilbake frå Raknehaugen, ein tur på tilsaman 8 kilometer. Tirsdag hadde me gruppesamtale med psykolog, og i dag medikamentlære. Men vi må ha eit kapittel om maten, for han er viktig på ein stad som denne. For det første har me regelmessige måltid, 4 kvar dag. Det er viktig forat maten skal gå sin gang gjennom fordøyelsessystemet, og forat du skal ete passelege porsjonar. Me har ei stor kantine, men utan det hyggelege heimslege preget som var på gamleFeiring sjukehus. Dette er kantine, punkt slutt. Lys og triveleg, med små bord og store bord. Når du kjem inn hentar du deg brett, finn drikke og hentar serviett, bestikk og tallerken. Det er rikeleg å drikke. Eg trur det er 8 mjølkesortar, i tillegg til juice, kaffi og te. Du forsyner deg sjølv, med rikeleg med grønnsaker, ...

Ja, nå er eg eigentleg i veke 3 på rehabiliteringsopphaldet mitt på LHL, så dagane flyr. Her kjem ei lita oppsummering frå resten av andre veka: Torsdag og fredag hadde me undervisning om helse og livstil ved hjartesjukdom . Mykje tid brukte sjukepleiaren på fettstoff i blodet, på kolesterol og triglyseriider . Me har to typar kolesterol, det gode og det dårlege. Det dårlege hopar seg opp i blodåreveggene om det vert for mykje av det, og det aukar når ein et mykje metta feitt. Det gode kolesterolet er med på å auke fettstoffskiftet. Røyking påverkar negativt, fysisk aktivitet påverkar  dette kolesterolet positivt. Triglyserider lagrar og transporterer fettsyrer, og vert påverka av røyking, alkohol og røyk. Det viktige er å endre livstil, og ha gode vanar. Har ein for lave verdiar av kolesterol og fettsyrer, aukar faren for hjarte-karsjukdommar, og ein bør då ta medisinar og endre livsstil. Blodtrykket aukar med alderen, men det er viktig å halde det innan normalverdiane. Still...

Det var godt å vere heime i helga. Ein lever i ei boble når ein er på sjukehuset, så det var godt å kome heim og møte kallen og katten, vatne blomar og gå dei obligatoriske 30 minuttane. Måndag var vi tilbake, og då var det såkalla pårørendedag. Kallen var med, men det var berre 3 ektefeller til, så det var ikkje det heilt store oppmøte. Vi fekk innføring i det å vera pårørande, og det som sit att etter foredraget er at ein må vere opne med kvarandre. - Jeg kan ikke se hva du tenker, men jeg hører det du sier, var eit sitat som vart brukt. Det er viktig at både den tilfrisknande og familien snakkar om plager og forventningar. Deretter hadde me stavgang ute i den vesle skogen attmed sjukehuset, og me gjekk så langt som til Nordbytjernet før me fekk øve på intervalltrening. Eg klarde to gonger opp bakken før me snudde. Dei som var mest trente klarde tre! Etter lunsj hadde dei pårørande eige foredrag om hjartesjukdom, medan me andre hadde styrketrening med strikk. Sjøl om eg er fan a...

Eg tenkte eg skulle skrive litt ofte no når eg er på LHL, både for å fortrelje om kva som skjer, og fordi det kan vere godt å lese i ettertid. Så her kjem eit lite referat frå slutten av veke ein på rehabiliteringskurset. Torsdagen starta med stavgang, der vi først fekk opplæring i kor store stavar vi trengte, og øving i å gå med og utan stavar. Vi gjekk etter ein skogsveg ( ja, dei finns enno på Gardermoen), ein halv kilometer, og nokre av oss fekk trene litt i bakke, før me sette snuten heimover att. Greitt og ikkje minst sosialt, då ingen gjekk fortare enn det var råd å prate. Så var det treningslære, der det vart lagt vekt på kva som skjer i kroppen når du trenar, og korleis ulike treningsformer verkar på deg. Trening skal vera moro, og ein bør velje noko som er motiverande. Neste økt var det vektreduksjon for oss som trengte det. Det som sit best att etter økta, var korleis valget av matvarer kunne gje for mykje kaloriar. Ein kveitebolle kvar dag kunne resultere i 10 kilo ove...