Eit år har snart gått

Eg var ute og gjekk tur i dag, i blåtimen. Eg mangla 1000 skritt på mine 3000, og tenkte eg skulle ta ein kjapp tur rundt byggefeltet for å fyllt opp kvota. Det var mange kuldegrader, og sidan me kom heim fra bønnemøte, og eg hadde vore på arbeid før om dagen, så var meininga å få metrane unna, og ta kvelden, heime, attmed omnen i fred og ro.
Som eg vassa gjennom nysnøen dei første metrane, for å kome over til byggefeltet, så tok tankane over: For eit år sidan, kvar var du då? Ja, det visste eg så altfor godt. Eg gjekk og steig i gangane på Ullevål sjukehus og venta på bypassopperasjon. Kva gjer du no? Jau, du er ute og går i 19 kuldegrader, og har ikkje vondt i hjartet i det heile! Eg kjende takksemda velle opp innanfrå, takk for livet, takk for helsa, forat eg kunne gå i snøen og nyte blåtimen!

Eg tok ein lengre runde, berre for å teste formen, og nyte livet. Trea var vakre. Bartrea hadde snø, og lauvtrea held atter på å få rimfrost , og det gjer kvar enkelt til eit lite kunstverk. Som vestlending kan eg ikkje sjå meg mett på iskrystallane i hengebjørkene. Dei er så vakre, så fullkomne. Blåtimen gjorde snøen skinnande og lyset var klart og ein raudfarge breidde seg i horisonten. Eg auka farten, og kjende ingen ting! Takksemda er stor! Då eg kom inn att såg eg på gradestokken . Han viste20 -. Og eg hadde gått over 4000 skritt..
Vekta er nok framleis eit problem. Eg har bruka meir grønnsaker i kosten, og har gått ned 1,5 kilo, men det siste kiloet er vanskeleg å ta. Men eg reknar med at uti februar har eg nådd 81 kilo på nytt, og skal gå vidare nedover til 70-talet, der eg har tenkt meg

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

April

Dagane går, og et hener ikkje så mykje nytt. Eg er flink til å gå mine 3000 skritt, og periodisk er eg flink å bruke strikken, og til og med vektene eg arva etter sonen min. Litt hagearbeid vert det og, men sesongen er ikkje starta skikkeleg. Me tok ein runde på bærtrea,og bringebæra vart tynt og klippt. Vi planla litt for sesongen, og fekk sett ned stemorsblomar. Det er kuldegrader om natta enno. Tidleg om morgonen, med 5- ser dei forfrosne ut, men dei rettar ryggen og står fine og frodige att på ettermiddagen. Den første koronnasprøyta tok eg. for fjorten dagar sidan, og det var utan biverknader. Den siste skal eg ta om 14 dagar, og då er eg vonleg fit for society again.

Les mer

Mai!

Nå er 17.mai over. Regn og ruskevær, og eit skikkeleg vått flagg. Heldigvis klårna det opp, og blåsten turka noko av væta av flagget. Den andre coronnasprøyta er no overstått, utan særlege komplikasjonar. Litt smerte i armen første natta, og det var alt. Kanhende litt trøytt etterpå, men det kan jo skuldasrt så mykje. Elles er stoda mykje den same. Eg går mine 3000 skritt, brukar strikken og driv litt med hagearbeid. Det siste har vore lite, for no kom det etterlengta regnet. Det har regna godt, og no er det grønt og fin, både plenar og tre har den vakre lyse grønfargen. Det er som med kattungar av ein viss størrelse. Dei skulle aldri vorte større!. Men livet går sin gang, uansett ynskje. Men det er ei fin tid, med nysprotte lauv, blomar, fuglesong og lyse morgonar. Kveldane blir lengre. Våren er vakker! Men når det gjeld vekta strevar eg. Det er vanskeleg å gå ned i vekt. Men ein får glede seg over dei små skritt. Ein kjem fram då og!

Les mer

Februar

februar er kort, og det vart dette og! Det er kaldt på Austlandet no. men eg kan gå ute, og ikkje kjenna vondt! eg gled meg over det, og takkar Gud for det. Mange fine vinterbilete har det og blitt. No er dagane vorte lengre, og sola varmar når eg går den daglege halvtimesturen. Eg tek bilete, for eg er fasinert av alle vakre bilete den kalde årstida byr på. Eg har sagt opp det passive medlemskapen på treningssenteret. Dessutan, dei har leigd seg ut til vaksinestasjon for coronna, så det er vel reduset plass til å trena. Vekta er vanskeleg. No går ho opp att, i staden for ned. Skulle ynskja eg fann ein mirakelkur! Strikken brukar eg, og den verkar både på haldning og humør!

Les mer

Britt blogger fra eit sykeleie

Søk i denne bloggen