Turane heldt fram

Båndspelaren vart levert inn forrige sundag, og i morgon skal eg på kontroll på sjukehuset.. Eg skal sykle, og ha på meg all verdens måleinstrument medan eg brukar han, forat dei skal finne ut kapasiteten på hjartet mitt. Eg er litt spent.
Elles har me gått turar kvar dag, frå ein heil til ein halv time. Nokre dagar har me gått Brynsåsbakken, og det gjer godt å gå motbakke, og kjenne at hjartet slår fortare, pulsen aukar og ein pustar fortare. Andre dagar har me gått tur i marka, og kjent på lukta frå gran, furu og gras.
Det har vore varmt, så vi har gått turar på morgonen eller på kvelden. Ein dag gjekk me ein bratt bakke ute i skogen. Det var tungt, men fint, og pulsen steig, og pusten auka. Elles er eg som vestlending litt skogredd her på Austlandet, og ser mangt eit rovdyr bak buskeleggane, mange fleire enn mannen min som er oppvaksen her austpå. Eg likar betre å kome opp i høgda og sjå meg omkring, enn å vandre langs granleggar.
Elles har me gjort litt hagearbeid, Mannen har brukt jordfres, og eg har lagt plast og dekke på jorda rundt bærbuskene, slik at eg skal sleppe alt ugraset når eg skal plukke bær. Vi har planta blomar, og mannen har klippt gras. Så vi er i bevegelse, og synest det er godt å røre kroppen. Vi er takksame for at helsa blir betre, og at vi kan klare oss sjølve på mange måtar. Det er ikkje alle som kan det i vår alder.

Kommentarer

Populære innlegg fra denne bloggen

April

Dagane går, og et hener ikkje så mykje nytt. Eg er flink til å gå mine 3000 skritt, og periodisk er eg flink å bruke strikken, og til og med vektene eg arva etter sonen min. Litt hagearbeid vert det og, men sesongen er ikkje starta skikkeleg. Me tok ein runde på bærtrea,og bringebæra vart tynt og klippt. Vi planla litt for sesongen, og fekk sett ned stemorsblomar. Det er kuldegrader om natta enno. Tidleg om morgonen, med 5- ser dei forfrosne ut, men dei rettar ryggen og står fine og frodige att på ettermiddagen. Den første koronnasprøyta tok eg. for fjorten dagar sidan, og det var utan biverknader. Den siste skal eg ta om 14 dagar, og då er eg vonleg fit for society again.

Les mer

Mai!

Nå er 17.mai over. Regn og ruskevær, og eit skikkeleg vått flagg. Heldigvis klårna det opp, og blåsten turka noko av væta av flagget. Den andre coronnasprøyta er no overstått, utan særlege komplikasjonar. Litt smerte i armen første natta, og det var alt. Kanhende litt trøytt etterpå, men det kan jo skuldasrt så mykje. Elles er stoda mykje den same. Eg går mine 3000 skritt, brukar strikken og driv litt med hagearbeid. Det siste har vore lite, for no kom det etterlengta regnet. Det har regna godt, og no er det grønt og fin, både plenar og tre har den vakre lyse grønfargen. Det er som med kattungar av ein viss størrelse. Dei skulle aldri vorte større!. Men livet går sin gang, uansett ynskje. Men det er ei fin tid, med nysprotte lauv, blomar, fuglesong og lyse morgonar. Kveldane blir lengre. Våren er vakker! Men når det gjeld vekta strevar eg. Det er vanskeleg å gå ned i vekt. Men ein får glede seg over dei små skritt. Ein kjem fram då og!

Les mer

Februar

februar er kort, og det vart dette og! Det er kaldt på Austlandet no. men eg kan gå ute, og ikkje kjenna vondt! eg gled meg over det, og takkar Gud for det. Mange fine vinterbilete har det og blitt. No er dagane vorte lengre, og sola varmar når eg går den daglege halvtimesturen. Eg tek bilete, for eg er fasinert av alle vakre bilete den kalde årstida byr på. Eg har sagt opp det passive medlemskapen på treningssenteret. Dessutan, dei har leigd seg ut til vaksinestasjon for coronna, så det er vel reduset plass til å trena. Vekta er vanskeleg. No går ho opp att, i staden for ned. Skulle ynskja eg fann ein mirakelkur! Strikken brukar eg, og den verkar både på haldning og humør!

Les mer

Britt blogger fra eit sykeleie

Søk i denne bloggen